Count Down ปี 2010 ไม่ได้ไปไหนไกล แค่ไปนั่งดื่มเบียร์กับเพื่อนบ้านแถวฟิวเจอร์พาร์ครังสิต โรงเบียร์แห่งวัฒนธรรมไทย ทีแรกก็กะว่าจะเข้าไป Drink ในเมือง แต่พี่ลูกหมีแกติดเพื่อน (เพื่อนบ้าน) เลยชวนให้เราไปกินกับเขา ไอ้เราก็ไม่รู้จะปฎิเสธอย่างไง (ผมเป็นรองประธานคณะกรรมการหมู่บ้านครับ แด๋วเขาจะว่าได้) แถมเเพื่อนบ้านที่ไปด้วยเป็นรุ่นเดอะซะงั้น อายุก็ใกล้ 50 -60 แล้ว แฮๆ ที่ไปก็มี พี่พจน์ พี่เปิ้ล พี่ประวัติ (ตามากกว่า) ยังดีที่มีสาวๆ ลูกพี่พจน์ไปอีก 2 คน แล้วเพื่อนบ้านที่ไม่ขอเอ่ยนามอีก 2 คน รวม 9 คน (เลขสวย เอาฤกษ์เอาชัย) ปีนี้เกือบจะไป Count Down แทบไม่ทัน (ไม่รู้เวรกรรมอะไร) ก็เพราะมัวรอกันไปกันมา แถมเอ้อระเหย บ้าน้ำลายกันอยู่ได้ จนกระทั้งผมโมโหนั่นแหระ จึงจะกุรีกุจอไปกันสักที  พี่ลูกหมีเป็นคนขับรถที่มีเพื่อนบ้านนั่งไปด้วย 4 คน คือพี่พจน์ ตาประวัติ  น้องเมย์และน้องนิ่ม ส่วนที่เหลือไปอีกคัน

พี่ลูกหมีขับรถด่วยความเร็วสูง 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แบบกลัวจะถึงอย่าไรอย่างงั้น ผมนี่นั่งลุ้นและบ่นเอบตลอดทางว่าเป็นอย่างนี้เกือบทุกปี Countdown ของฉัน บอกให้ขับให้เร็วๆ หน่อย แกก็บอกว่าอันตราย ไปถึงโรงเบียร์ เหลือเวลาอีก 15 นาทีจะ Count Down แม่เจ้า แถมโต๊ะก็เต็ม คนก็เยอะ เลยต้องเพิ่งบารมีในหลวง จ่ายให้น้องเขาไปหนักๆ 500 บาท เพื่อแลกกับโต๊ที่นั่งดีๆ หน้าเวที ที่กำลังมีเหล่านักร้องและแดนซ์เซอร์ ออกมาอวดผิวเนียว เด้งบั้นเอวกันฉึกๆ  ด้วยความที่รู้งานก็เลยไปยืนรอที่โต๊ะซึ่งตอนนั้นมีตั้งอยู่แค่ตัวเดียวนั่งได้ประมาณ 4 คน ด้วยอำนาจของเงิน บริการต้องแบกโต๊ะและเก้าอี้แวกทางเอามาเพิ่มเพื่อให้พวกเรานั่งได้จนครบ ซึ่งขณะนั้นก็มีแต่โต๊ะเปล่าๆ โล่ง แล้วเวลา Count Down ก็ถึง 9 8 7 6 5   ....พอดีเหลือบไปเห็นพี่ลูกหมีแก เมามันส์ในการ Count Down ของแกมาก

 ดีดดิ้น ดีใจ ใส่อารมณ์ กริ๊ดกราด และก้อยกเท้า เหมือนจะถีบไปข้างหน้า ด้วยความที่เห็นว่าเป็นสิ่งไม่เหมาะไม่ควร เลยหันไปด่าพี่ลูกหมี ให้หยุดพฤติกรรมไร้สกุลอย่างนนั้นบัดแด๋วนี้ (กัวคนข้างหน้าหันมา เจอส้นตีนแก แล้วจะมารุมตืบเอา อ่ะ) แล้วก็หันมา..  2 1 Happy New Year กล่าวเสร็จเหล้าก็ไม่มี เบียร์ก็ยังไม่มา แถมข้าวเย็นก็ยังไม่ได้กิน นี่แหละครับวินาทีตอนรับปีใหม่ของผม ประจำปี 2010 และเมื่อรู้ตัวว่า  ไม่ได้ๆ เข้าปีใหม่แล้วต้องมีความสุข ก็เลยหันมาแดนซ์ รับปีใหม่ ในเพลงสวัสดีปีใหม่ของสามโทน อะไรเทือกนั้น ครับ  นึกย้อนกับไปเมื่อปีที่แล้วก็ไป Count Down ที่ London Eye ประเทศอังกฤษ พี่ลูกหมีก็ทนหนาวไม่ไหว(กะอีแค่ยืนรอท่ามกลางลมหนาวอุนหภูมิประมาณ 2 องศา เพื่อจองที่ Countdown ริมฝั่งแม่น้ำเทมส์ตั้งแต่ 20.00 น.- 23.00 น. เอง)  แถมรับไม่ได้ที่เห็นวัยรุ่นอังกฤษมายืนสีกัน จน OB (ผ้าอนามัยแบบแท่ง) หลุด เลือดเจิ่งพื้นต่อหน้าตอตา สาวน้อยอายุประมาณ 18 สวยมากๆ (ตอนแรกก็ว่าดีหรอก ที่มีหนุ่มสาวอังกฤษ มายืนกอดจูบอย่างดูดดื่มรับปีใหม่ให้ดูต่อหน้าต่อตาจนเรานี่ เขิลแทนเลย ฝรั่งที่ยืนอยู่ข้างๆ ยังหันมายิ้มกับกิริยาอาการเขิลๆ ของเรา แบบว่าอยากทำบ้าง..แต่...ทำไม่ได้)  ระหว่างที่รอ Countdown ซึ่งก็จะมีเหล่าดีเจ มาเปิดเพลงไพเราะๆ แยนดูแสงสีที่เขาฉายไปบนตึกด้านข้าง London Eye ฝั่งตรงข้ามที่พวกเรายืนรออยู่ (นั้งไม่ได้คนมันเยอะ) และแล้วอาการปวดขี้ (พูดให้รู้ว่าปวดจริงๆ) ของผมก็มาเยือน แต่ก็ต้องทนเพื่อจะรอ Count Down ห้องน้ำก็ไม่รู้อยู่ไหน ถามใครก็ไม่รู้(เรื่อง เพราะภาษาแข็งแรง)  ร้านรวงแถวนั้นก็ปิดหมด ไม่เหมือนบ้านเราเปิดยันเช้าหาง่าย มาต่างถิ่นก็เงี้ยะ ไอ้เราน่ะพอจะทนปวดขี้ได้ แต่พี่ลูกหมีดิ  ทนหนาวไม่ได้ สุดท้ายเลยต้องกลับโรงแรม โดยการฝ่าผูงชนนับล้าน สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินก็ปิดหมด ต้งทนเดินผ่านลมหนาว เพื่อไปหารถเมล์นั่งกลับโรงแรม  แล้วมานั่ง Count Down ที่โถส้วมแทน (อิอิ ) ยิ่งตอนนับ แปด นะ เสียงดังลั่นห้องเลย  แหมๆ ไหนๆ ก้อไหนๆ แล้ว จะพูดถึง Count Down ย้อนไปอีกสัก 2-3 ปี จะป็นไรไป ตอนนั้นไป Count Down ที่ประเทศฮองกง โหคนมาเป็นล้าน หน้าตาหมวยๆ ตี๋ ดูดีทั้งนั้น เดินเป็นแถวดูเป็นระเบียบดี มีตำรวจมาคอยดูแลตลอดทาง  ดูแล้วนึกน้อยใจบ้านเราที่ไม่มีเจ้าหน้าของรัฐ มาทำให้ดูดีเป็นระเบียบน่าเที่ยวแบบนี้บ้าง ผมกะพี่ลูกหมีก้อเดินตามเขาไป จะไป Count Down ที่ Times Square ซึ่งต้องเดินเบียดๆ (คนหน้าตาดี) กันไปตามซอกตึก และแล้วเวลานับถอยหลังก็มาถึง ลัก โป๊ย โบ้ย เบ้ โอ๊ย ตูฟังไม่ออก ยืน งง ว่า เฮ้ยๆ นับถึงไหนแล้ววะ แล้วก็ตะโกนว่า Happy New Year แบบแถบจะพูดตามไม่ทัน โครตเซงเลย นี่ก้อเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมตั้งใจว่า ปีนี้ 2010 จะอยู่ Count Downที่เมืองไทย  ผมว่าไม่มีที่ไหนสนุกเท่าเมืองไทยหรอกครับ ต่างชาติเขาก้อยังว่าอย่างั้นเลย..เหอๆ   แล้วคุณล่ะคิดเหมือนผมไหม .....

อีกอย่างที่ไม่อยากไปไหนไกล เพราะอยากจะทำอะไรให้กับตัวเองมากกว่า เช่น พักผ่อน อ่านหนังสือที่อยากอ่าน หรือเล่นเกมเป็นต้น และที่สำคัญ คือ ทำเว็บไซต์ ไปๆ มาๆ ช่วงปีใหม่เลยไม่ได้หยุดพักผ่อนกับเขาสักที อดหลับอดนอนเหมือนเคย ไม่ว่าจะเป็นงานของหมู่บ้านที่ต้องทำ เว็บไซต์ให้ การติดต่อจัดหาพนักงานที่เข้ามาทำงานให้กับหมู่บ้าน รวมถึงการวางระบบบริหารจัดการให้กับหมู่บ้านเป็นต้น ประกอบกับต้องทำเว็บเพจให้กับเพื่อนพี่ลูกหมี ซึ่งเป็นเว็บหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง  และเว็บของรุ่นพี่ที่มาจ้างให้ทำ โดยคิดค่าบริการเดือนละ 500 บาท ด้วยความคิดที่อยากหาอะไรทำเสริมนอกจากงานประจำ เลยทุ่มเทแรงใจแรงกายอ่านหนังสือสักหน่อย 

ผมเริ่มรับงานเขียน Website จากเพื่อนๆ พี่ๆ รอบตัว มากขึ้น ด้วยมีพื้นฐานการทำเว็บไซต์มาก่อน ก็เลยมั่นใจว่าน่าจะได้ดีระดับหนึ่ง ซึ่งก็ต้องเก็บค่าดูแลเป็นรายเดือน รวมถึงเริ่มมีการให้บริการจดโดเมนเนมและเช่าพื้นที่ด้วย คือ ทำให้เบ็ดเสร็จ พร้อมดูแลเว็บไซต์ให้ด้วยครับ หากเพื่อนท่านใดสนใจที่จะมีเว็บไซต์เป็นของตนเอง โดยคุณสามรถที่จะเขียนข้อความของคุณผ่านทางหน้าเว็บไซต์และมีผมช่วยคุณดูอยู่เบื้องหลังก็ติดต่อมานะครับ โดยผมคิดค่าติดตั้ง จัดทำ และเป็นพี่เลี้ยงในการทำ webpage ให้กับคุณครับ โดยคิดค่าบริการเดือนละ 500 บาทเอง (ไม่รวมค่าเช่าพื้นที่และค่าโดเมนเนมต่อปี) ครับ หากสนใจก็ติดต่อมาได้ที่ This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it  ครับ