ชีวิตของคนบางคนมีพร้อมทุกอย่าง บางคนพร้อมจนคิดว่ามันมากเกินไป  แต่ทุกคนเชื่อไหมว่า ท่ามกลางความพร้อมเหล่านั้น อาจมีความรู้สึกอ้างว้างเหมือนอยู่ตัวคนเดียวในโลก แต่วันหนึ่งได้พบว่าตัวเราเองขาดความอบอุ่น ขาดความรัก เงินที่มีอยู่มากมายมันไมได้มีความหมายเท่ากับความอบอุ่นที่แท้จริงเลย จนมาวันนี้เป็นวันที่เรียกได้ว่าไม่เหลือสมบัติเลยซักชิ้น แต่เชื่อไหมว้ามันกับเป็นวันที่มีความสุขใจมาก เราได้เข้าใจชีวิต ได้เรียนรู้ว่าคนเราจะมีความสุขได้ก็ต่อเมื่อได้มอบความสุขให้กับคนรอบข้าง รู้จักแบ่งปัน รู้จักการให้อภัย และพร้อมที่จะเข้าใจคนที่เรารักและทุก ๆ คนที่อยู่รอบข้างตัวเรา ส่งเหล่านี้ซื้อด้วยเงินไม่ได้  นั้นคือความสุขและความรักจากคนในครอบครัว การที่ทุกคนในครอบครัวรู้จักแบงปันกัน รู้จักที่จะให้อภัยต่อกัน รู้จักที่จะมอบความรักให้แก่รัก ตั้งคติประจำใจที่ฉันใช้ยึดถึอจนทุกวันนี้ คือ

"การเป็นผู้ให้ยอมจะมีความสุขกว่าการเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว"