ความรักของคนเรา ... เมื่อมันเดินทางผ่านมาได้ซักระยะหนึ่ง มันก็มักมีอะไรเหนือความคาดหมายรออยู่เสมอ เปรียบเสมือนว่าถ้ารักไร้อุปสรรค รักก็จะจืดชืด มันต้องมีอะไรซักอย่างมาทำให้ความรักพบกับบททดสอบ ที่ทำให้สั่นคลอนเพื่อหวังที่จะดูว่าเราจะจัดการการอุปสรรคในครั้งนี้ได้อย่างไร และตัวของเราเองจะเลือกทางไหนที่จะทำให้เจ็บปวดน้อยที่สุด ความรักเกิดขึ้นแบบช้ำซ้อน จนทำให้หลายคนงงว่าตกลงแล้วเรานั้นเป็นเนื้อคู่ของใคร คนที่มาก่อนก็ควรที่จะเป็นที่หนึ่ง หรือคนที่ผ่านมาแท้จริงแล้วเป็นแค่ตัวสำรองของความรัก

         หากถามว่าอะไรคืออุปสรรคของความรักที่ก้าวผ่านไปยากที่สุกคืออะไร ? ต่างคนก็ต่างมีคำตอบที่อยู่ในใจแตกต่างกันออกไป บางคนบอกว่าความห่างไกลที่กั้นหัวใจไม่ให้เจอกันทุกวัน บางคนว่าครอบครัวที่ไม่เห็นด้วยกับความรักที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ บางคนคิดว่ามือที่สามที่มาแทรกตรงกลางระหว่างความรัก แต่มือที่สามอาจเป็นอุปสรรคที่หนักที่สุด เจ็บมากที่สุดก็ว่าได้ มันเป็นสิ่งที่ฝังใจนานที่สุก และไม่ว่าใครก็ตาม ที่เคยสูญเสียความรักเพราะมือที่สามา หรือกำลังที่จะสูญเสีย ย่อมเกิดความโกรธแค้นเป็นธรรมดา โกรธคนที่มาแย่งคนที่เรารักไป แต่จะมีใครที่คิดได้บ้างไหมว่า การสูญเสียความรักเพราะมือที่สามานั้นเราไม่ควรโกรธ แต่ควรขอบคุณคนเหล่านี้มากกว่า ที่ช่วยเป็นบททดสอบว่ารักของเราเป็นรักแท้หรือไม่ ขอบคุณที่ช่วยให้เราได้เปิดเผยนิสัยที่แท้จริงของคนที่เราคบว่าเขามี ซื่อสัตย์กับเรามากน้อยแค่ไหน เพราะถ้าเป็นรักแท้ อย่าว่าแต่มือที่สามเลย ต่อให้มือที่สี่ ห้า ก็ไม่สามารถทำอะไรกับความสัมพันธ์รักของเราสองคนได้ เหมือนกับประตูบานหนึ่งที่ปิดไว้อย่างแน่นหนา เปรียบเหมือนขวดน้ำที่ต้องมีฝาปิด หากไม่มีการเปิดโอกาสให้คนอื่นเขามาแทรกแซง คนอื่น ก็ย่อมไม่มีโอกาส คนที่เป็นมือที่สามา จึงไม่ใช่ต้นเหตุของปัญหา คนความรักที่แท้จริง  แต่คนที่เรารักต่างหากที่ไม่มีความซื่อสัตย์ และเป็นต้นเหตุของปัญหาที่แท้จริง มาถึงตรงนี้แล้วหากฉันถามคำถามเดิมว่าอุปสรรคของความรักที่ก้าวยากที่สุดคืออะไร ? หลายคนอาจหาคำตอบที่ตรงกันว่านั่นคือ ความซื่อสัตย์ ใช่ไหม และหากมีคนขอให้เราพูดประโยคสุดท้ายก่อนที่จะสูญเสียความรักครั้งนี้ไปให้กับมือที่สามา ก็สมควรที่จะพูดว่า ดีใจที่เลิกกัน และต้องขอบคุณมือที่สามนะที่ดึงเขาที่ไม่รักดีคนนี้ออกไปจากชีวิตของฉัน

          ถ้าเราตกเป็นมือที่สามโดยไม่ตั้งใจ ถ้าให้เลือกระหว่างการตัดใจ กับ การรักต่อไป เราจะเลือกอย่างไหน ? มือที่สามคำ ๆ นี้ที่ใคร ๆ ก็คงไม่อยากเป็น เมื่อได้เจอคนที่รัก ก็อยากที่จะเป็นเจ้าของ แต่พอมารู้ทีหลังว่าเขามีเจ้าของอยู่แล้ว เราจะทำอย่างไง ในเมื่อเรารักเขามาก ระหว่าง

1. การตัดใจเลิกรัก เลิกคบ เลิกติดต่อ ทุก ๆ อย่าง ทั้งที่เคยติดต่อกันอยู่ตลอด ทั้งที่ใจของเรานั้นรักเขามาก ไม่อยากจากเขา เราจะทำใจได้มั้ยกับคำว่าเลิกรา ที่เราจะบอกกับเขา ทั้งทีใจเราเองนั้นไม่อยากเลิก
2. การรักต่อไป จะเป็นอย่างไรก็ช่าง จะเป็นกิ๊ก หรือเป็นมือที่สามา เราก็ยอมขอให้ได้อยู่ใกล้ชิดกับเขาบางเวลา ก็ยังดี ขอให้ได้รัก แม้ว่ามันจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม  สุดท้ายคนที่เขาจะเลือกคือแฟนเขาก็ช่าง  แล้วทิ้งเราไป เราจะเลือกข้อไหนและเราจะทำอย่างไรต่อไป

           ปัญหามือที่สามหรือบุคคลที่ไม่พึงประสงค์ที่จะให้เกิดขึ้นกับคู่รัก  มักจะเดินทางมาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว อยู่ ๆ ก็โผล่มาทำให้ตัวเราวิตกกังวล ตัวเราเองนั่นต้องเชื่อเอาไว้อย่างหนึ่งว่า “ถ้าใครมีความรักที่แท้จริงให้เรา เขาก็จะรักในทุกอย่างที่เป็นตัวเรา และต่อให้หน้าไหน สวยยังไง ดีซักแค่ไหน ก็ไม่สามารถทำให้เขารักได้อย่างที่เขารักเรา “ เพราะฉะนั้นเมื่อมีคนหนึ่งคน เดินเข้ามาในชีวิตเขา หากเป็นการเดินเข้ามาเอง โดยที่เขาไม่ได้เชิญ หรือทั้งที่รู้ว่ามีแฟนอยู่แล้ว ก็ยังจะพยายามที่จะมาแย่ง เห็นทีรักครั้งนี้ก็ต้องขึ้นอยู่กับเขา ว่าจะเข้มแข็งต้านจากฝ่ายนั้นได้แค่ไหน ถ้าเขามีความซื่อสัตย์เป็นเครื่องยึดเหนี่ยว “การตบมือข้างเดียว” มันไม่สามารถดังขึ้นมาได้แน่นอน ซักวันหนึ่งคน ๆ นั้นก็จะย่อมเดินจากไปเอง แต่หากเขามีใจให้และเป็นฝ่ายเข้าไปหา เรามองเขาให้ดี ๆ และตอบหัวใจตัวเองให้ได้ว่า เราสมควรที่จะมอบความรักที่มีค่าให้กับเขาอยู่อีกหรือเปล่า เขาคนนี้หรือที่จะเป็นคู่ชีวิตและดูแลเราในอนาคต คนนี้เป็นรักแท้แน่แล้วเหรอ เพระเพียงแค่มีอะไรบางอย่างที่เป็นอุปสรรค  เขาก็ไม่มีความมั่นคงพอที่จะฝ่ามันไปให้ได้ หรือเขาไม่ได้รักเราเหมือนอย่างที่เรารักเขา แสดงว่าความรักที่เรามอบให้เป็นความหลงของเรา แม้จะเป็นความรักของเรา ถ้าเขารักเรา เราต้องให้อภัยได้กับความผิดพลาดของเขา ปล่อยเขาไป และหัวเราะให้กับตัวเองที่คิดรักเขา ทั้งที่เขาไม่ได้รักเรา  หากเขายอมสูญเสียเรา เพื่อแลกกับใครอีกคนที่เพิ่งมา ตัวเราก็ต้องยินดีและยอมรับกับความเป็นจริง และมองว่าเป็นเรื่องดีที่มีเรื่องเหล่านี้มาให้เราได้ตัดสินใจว่า หากในอนาคตใช้ชีวิตร่วมกับคน ๆ นี้ต่อไป วันหนึ่งเราก็ต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ ตอนนี้เรายังโชคดีที่ได้รู้จักเขาก่อนที่จะใช้ชีวิตร่วมกัน ก่อนที่หลายสิ่งหลายอย่างจะสายเกินไป หลังจากที่เขาเดินจากไป หากอยู่วันหนึ่งเขาสำนักได้ทีหลังว่า ตัวเองเราเองคือคนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเขา ก็ขึ้นอยู่กับตัวเราเองแล้วว่าเราพร้อมที่จะกับไปให้อภัยเขา และยังรักเขา และคิดที่จะใช้ชีวิตกับเขาอีกหรือเปล่า ถ้าความระแวงที่มีไม่สามารถลบมันออกไปจากใจได้ ก็คงส่อแว่วว่าซักวันมันต้องเกิดขึ้นอีก ให้ตัวของเราเองคิดดูว่า ใครบางคนเหมาะที่จะเกิดมาให้เรารัก แต่ไม่เหมาะที่จะใช้ชีวิตร่วมกันได้ อย่าทำเป็นรับกับความเป็นจริงไม่ได้ ถ้าหัวใจของเราเองยังต้องทุกเพราะเห็นเขาเดินจากไป  ถ้าเขานั้นยังเลือกตัวเราโดยไม่คิดลังเล ก็คงต้องขอบคุณคน ๆ นั้นที่ทำให้เขาพิสูจน์ได้ว่า ความรักที่เกิดขึ้นระหว่างเรากับเขาไม่ได้เกิดขึ้นเพราะอารมณ์ แต่มันผ่านมาจากการไตร่ตรองแล้วจากคนสองคน นั่นคือตัวของเราเองและเขา  มิใช่ต่างคนต่างไม่มีใคร ให้เราคิดดูว่าการที่เรายืนอยู่คนเดียวแล้วเขาเดินเข้ามาหาเรา กับเรายืนอยู่ท่ามกลางคนมากมายที่ล้วนแต่ดูดีกว่าเรา แต่เขากลับเลือกที่จะเดินมาหาเรา บางทีการทีใครซักคนเขามามันก็ดีกว่าที่เราสามารถทราบว่า เขารักเราที่เป็นตัวเรา หรือเขารักเราเพราะเราเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงนั้น มันคงจะเป็นคำตอบที่โหดร้ายเกินไป ถ้าเขาเดินจากเราไป แต่เมื่อเวลาผ่านไปเราจะเข้าใจ และพูดกับตัวของเราเองได้ว่า โชคดีแค่ไหนที่เขาใช่คู่ชีวิตเรา

          ฉันเชื่อว่าบางคนอาจจะเคยมีประสบการณ์แบบนี้ เลยอยากถามว่าถ้าเราเจอ เราจะเลือกข้อไหน จะทำอย่างไรต่อไป      ฉันอยากบอกกับทุกคนที่รู้ตัวเองว่าเป็นมือที่สาม ไม่ว่าเราจะรักเขามากแค่ไหน เราก็ไม่สามารถที่จะได้ใจของเขามาเป็นของเราได้ ไม่มีทางที่จะได้หัวใจเขาจริง ๆ เพราะถ้าแฟนคนปัจจุบันของเขายังคงดีกับเขาอยู่และเขาทั้งสองคนยังรักกัน แต่จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามที่ทำให้เขาอ้างเพื่อที่จะได้ในสิ่งที่เขาต้องการ เขาจะทำทุกวิธีทางให้เรารู้สึกว่าเขารักคุณมาก แต่ความเป็นจริงแล้วใจของเขาก็คือคนที่บ้านหรือแฟนของเขา(ไม่ใช่เรา)  คือคนที่เขาคิดว่าจะเป็นแม่ที่ดีของลูกไม่ใช่ตัวเรา ขอย้ำอีกครั้งว่าไม่ใช่เราอย่างแน่นอน ฉะนั้นเราเองควรจะคิดทบทวน เพราะตอนนี้เรายังมีเวลาและมีโอกาสที่ดีกว่า หาคนที่เขาไม่มีพันธะและรักเราจริงจะดีกว่า  แล้วเราจะได้รู้ว่าความสุขที่แท้จริงที่เราได้เป็นที่หนึ่งมันเป็นอย่างไร การที่ต้องอยู่แบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ มันทรมานซักแค่ไหน การที่พ่อแม่จองเขาไม่ยอมรับเรามันเป็นยังไง และการคนรอบข้าง เพื่อน และคนอื่น ๆ อีกมากมาย มองเราเป็นตัวประหลาดเราจะรู้สึกอย่างไร ถึงแม้ว่าเราจะบอกว่าไม่แคร์สายตาใครก็ตาม แต่ความเป็นจริงแล้วเราแคร์ทุกสายตาที่มองเราละที่สำคัญไปกว่านั้นฉันอยากจะบอกทุกคนว่า “ผู้ชายเขาไม่ได้มีแค่เราคนเดียวหรอก เขายังมีมือที่ 4 และ 5 เผื่อเอาไว้สำหรับเลือกอีกมากมาย ที่เรียกกันว่า จับปลาสองมือ “ และเราอย่าคิดว่าเราจะเรียกร้องความสนใจของเขาโดยการร้องไห้ฟูมฟาย มันช่วยได้แค่บางครั้งบางงคราวหรือไม่ได้เลย เราอย่าคิดว่าเราจะได้หัวใจของเขา โดยการคิดจะฆ่าตัวตาย ทำทุกวิถีทางต่าง ๆ นานา เขาจะเห็นใจเราแค่ช่วงแรกเท่านั้น แต่หลังจากนั้นเขาจะไม่สนใจว่าเราจะทำอะไร เป็นอย่างไร ไม่คุยไม่ติดต่อ และขาดการติดต่อไปในที่สุด เพราะเขาเริ่มเบื่อการกระทำของเราเต็มทน ในตอนนี้ฉันก็จะของแนะนำคนที่เป็นมือที่สามว่า ถึงตอนจบของเรากับเขาแล้ว รีบทิ้งเขาไปก่อนที่เขาจะทิ้งเราไป เพราะเราจะรู้สึกเจ็บปวดมาก ส่วนใหญ่แล้วคนที่เป็นมือที่สามาจะน่าตาดี น่ารัก แต่ใครหลาย ๆ คนประณามว่าเป็นคนเลว นิสัยแย่ เห็นแก่ตัว ฉันไม่ได้คิดจะว่าใครแต่ใครหลาย ๆ คนมองเป็นอย่างนั้นจริง ๆ เพราะถ้าคนเหล่านั้นมีสามัญสำนึก รู้จักผิดชอบชั่วดี คนเหล่านั้นคงไม่แย่งของรักของใคร รู้ว่าผิดแต่ก็ยังทำ  จึงกล้ายเป็นมือที่สาม

          ก่อนที่จะจบประสบการณ์ของฉันและเพื่อน มันคงไม่สายเกินไป ไม่มีคำว่าสาย สำหรับคนที่ทำผิดพลาด ฉันจะขอเป็นกำลังใจให้มือที่สามทุกคน เมื่อเราเลิกลากับคนที่เขาไม่รักเราแล้วจะได้รู้ว่าความสุขที่แท้จริงเป็นเช่นไร เราทุกคนต้องยอมรับความเป็นจริงที่เป็นอยู่ เราทุกคนก็ต่างรับรู้ว่ามีคู่กันอยู่แล้วไม่ใช่หรือ  แล้วก็ยังรู้อีกว่าไม่ควรทำร้ายใคร ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเกิดจากใจของเราเอง ที่อาจจะสับสน บางครั้งละครชีวิตฉากนี้อาจจะมีทั้งสุขและทุกข์ มีทั้งรอยยิ้มและคราบน้ำตายากจะเดาได้ว่าเจ็บปวดแค่ไหน เราต่างรับรู้ว่าเรารักกันแต่มันคงจะเห็นแก่ตัวเกินไปที่จะทำร้ายใครอีกคนให้ตายทั้งเป็น คงถึงเวลาแล้วที่เราควรหยุดทำสิ่งที่ผิด แล้วกับไปหารักที่แท้จริงและจริงใจ อย่าเอาหัวใจไปแขวนกับความไม่แน่นอน เรารักใคร คู่ใคร คืนใจกับไปให้เหมือนเดิม  ให้คิดเสียว่าตัวเรานั้นเป็นใครอย่าเอาฝันของเราไปผูกกับใจเขา เส้นทางชีวิตที่แสนไกล หัวใจจะอ่อนแอลงได้ง่าย ๆ  ให้เรานั้นหาหนทางที่สุขอดทนและเข้มแข็งกับการแบกภาระทางใจที่อ่อนไหว สิ่งที่เคยอยากจะทำเรียกความฝันนั้นกับมาอยู่กับเราเหมือนดังเดิมที่เป็นมา  ถ้าเราเกิดรักใครทำยังไรถึงจะดี ให้เราคิดย้อนกับไปกับวันเวลาที่เหนื่อยล้า เหนื่อยบางหรือเปล่ากับการวิ่งไล่ตามใครอีกคนหนึ่งและจะมีซักนาทีไหมใครคนนั้นหยุดรอความรักของเรา จะมีซักกี่คนที่แสนดีที่จะดูแลเรา ในยามที่เราร้องไห้ แบกรับอารมณ์จิตใจที่แปรปวน จะมีรักแท้บางไหมที่แคร์ใจกัน   คิดไปก็เท่านั้นสิ่งที่สำคัญคงต้องรอเรื่อยไปจนกว่าหัวใจของเราจะเจอคนที่ใช่ ถึงแม้ว่าวันนี้เราจะไม่มีเขา หัวใจของเราจะเหงาซักแค่ไหน จะอยู่ได้หรือไม่ ถ้าเขาเดินจากไปคำตอบที่เกิดขึ้นในใจตัวเราเองคงรู้ดีว่าคงอยู่ไม่ได้ถ้าขาดไป เพียงแค่คิดน้ำตาก็ไหลเอ่อรู้สึกได้ของใจที่สั่นไหว อดที่จะคิดไม่ได้ว่าจะทำยังไงถ้าไม่มีเขา จิตใจจะรองรอยไปหรืออยู่เผชิญหน้ากับความเป็นจริง

          การเป็นมือที่สามเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นบ่อยมาก และเมื่อเกิดขึ้นแล้ว ตัวของเราไม่ควรทำตัวเป็นนางมารร้ายคอยตามราวีอย่างไรเสียเขาก็หมดใจจากเราแล้ว เพียงแต่อาจจะรอเวลาที่เหมาะสมเพื่อที่จะบอกเลิก ถ้าเราคิดว่าตัวของเรามีคุณค่าพอก็ไม่ต้องรอจนถึงวันนั้น แม้ใครจะบอกว่าเราเป็นแม่พระ คอยให้อภัยคนได้ทุกเรื่อง แต่สำหรับความรักแล้ว มันคงเป็นเรื่องส่วนตัวมาก มันเป็นเรื่องของคนส่องคน ดังนั้นตัวเราเองจะตัดสินใจเช่นไรก็คงมีเพียงตัวเรากับเขาที่ร่วมกันรับผิดชอบกับสิ่งที่จะจะเกิดขึ้นกับรักครั้งนี้ ในเมื่อเขามีคนใหม่ในขณะที่ยังคบอยู่กับเรานั่นก็แสดงว่าเขาไม่ใด้ให้เกียรติเราเลย และเป็นไปได้ว่าในเวลาในไม่ช้า มือที่สามอย่างเราก็จะเป็นตัวสำรองของเขา ดีไม่ดีเราอาจตกที่นั่งลำบากกลายเป็นส่วนเกินในชีวิตของเขา การเดินออกมาก่อนที่อะไร ๆ มันจะสายเกินไป คงดีกว่าปล่อยให้รักของตัวเราจบลงแบบรักสามเศร้า