ความทรงจำเป็นสิ่งที่มีค่าและมีความหมายสำหรับใครอีกหลาย ๆ คน โดยเฉพาะคนที่เคยมีช่วงเวลาที่ดี ๆ ให้กับคนที่รัก ยิ่งเป็นช่วงเวลาที่หลายคนหวงแหนและจดจำ ไว้ในความทรงจำยากที่จะลืม ต้องการที่จะทะนุทนอมและดูแลให้ดีที่สุด หลายคนจึงไม่อาจที่จะตัดใจจากวันเก่า ๆ ได้เสียที เพราะว่ามีความสุขกับการได้คิดถึงอะไรดี ๆ ที่ผ่านมา โดยลืมนึกไปว่าสิ่งที่ผ่านไปแล้วนั้นไม่มีวันที่จะย้อนกลับคืนมาได้อีก หากจะต้องตัดใจจริง ๆ แล้วล่ะก็คงบอกเหตุผลที่ว่า “ เสียดายเวลา” กับอดีตที่ผ่านไปแล้ว ที่เสียเวลาคบกันมา

          บางคนมักพูดเสมอว่าการคบกันมานานจนแทบจำไม่ได้ว่า เคยยิ่งให้กับความรักครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ เพราะหลัง ๆ ที่คบกันมานี้มีแต่ความทุกข์ จนนึกภาพแห่งความสุขไม่เจอ แต่ที่ไม่กล้าเลิกเพราะยังคงคิดถึงวันเวลาเก่า ๆ แค่เสียดายเวลาที่คบกันมาเนิ่นนาน โดยไม่คิดเลยว่าทุกวันนี้และวันพรุ่งนี้หรือวันต่อ ๆ ไป มันก็จะกลายเป็นเพียงแค่วันเก่า ๆ ที่น่าเสียดายและไม่มีค่าอะไร กับเสียเวลาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ความจริงแล้ว วันคืนในอดีตที่ผ่านมา มันไม่ได้สร้างประโยชน์อะไรให้กับเราเลย นอกจากมีไว้เพื่อ “นึกถึง “แลเก็บมันเอาไว้เพื่อเป็นบทเรียนแห่งความทรงจำเท่านั้นเอง อาจจะทำให้เรานั้นยิ้มได้ในช่วงบ้างเวลา  แต่ทำให้เราคาดหวังอะไรกับมันไม่ได้เลย ว่าวันหนึ่งวันดี ๆ เหล่านั้นจะกลับมาหาเราอีกหรือไม่ คงได้แต่ฝันว่าความสุขเหล่านั้นคงยังอยู่กับปัจจุบัน หรือหลอกตัวเองไปวัน ๆ ว่าตอนนี้ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมเหมือนที่เคยผ่านมา จะทำอย่างไรได้ก็คงต้องหลอกตัวเองต่อไปเท่านั้นเอง ยอมรับกับมันเสียทีเถอะว่าทุกอย่างมันได้ผ่านไปแล้ว มันจบลงไปแล้ว มันไม่มีวันย้อนกลับมาได้อีก เหมือนกับแก้วมันหนึ่งที่มันร้าว มันคงกับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้ จะต่อจะติดอย่างไรก็คงเป็นไปไม่ได้ ความทรงจำเหล่านี้คงเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น เวลาที่ผ่านมาไม่ว่าจะเนินนานสักแค่ไหน ก็ไม่ได้มีความหมายมากไปกว่าหนึ่งวันข้างหน้าที่ยังรอเราอยู่และเราจะต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ คนเราต้องอยู่กับปัจจุบันที่เป็นอยู่ เพื่อที่จะสร้างอนาคตให้กับตัวเองได้อยู่ในอนาคตที่ดี เวลานานนับสิบปี กับวันคืนที่เคยหวานชื่นนั้นไม่ได้ยิ่งใหญ่ไปกว่า หนึ่งวันแห่งการเริ่มต้นของให้ทุกคนจดจำเอาไว้ และหนึ่งวันแห่งความแปรเปลี่ยนชีวิตของเราดีกว่าที่เป็นกับการเสียเวลาที่คบกันมานานอย่างนั้นหรอก ให้เสียเวลาในวันข้างหน้าที่จะอดทนคบกันไปทั้ง ๆ ที่ไม่มีอะไรแล้วที่จะดีขึ้นไปกว่านี้ แล้วยังจะคงเสียดายเวลากับอดีตเหล่านี้อยู่ไหม นึกดูดี ๆ ก็แล้วกันนะค่ะว่าจะเสียดายอนาคตหรือเสียดายเวลา เพราะช่วงหนึ่งของชีวิตของฉันเองก็เคยผ่านมาช่วงเวลานี้มาเหมือน ๆ กัน

           ความรักคงเปรียบได้เหมือนกับ เข็มเล็กๆ  เล่มหนึ่งที่เล็กมาก เมื่อใดก็ตามที่เราทำหล่นลงพื้นดินหรือน้ำ มันจะต้องจมดิ่งลงไปยังจุดที่ลึกที่สุด จนเราเองมองไม่เห็นมัน และคงหามันไม่เจอไม่ว่าเราจะตามหามันอย่างไรก็ตาม ก็เหมือนกับความรักที่จบลงไปแล้วมันคงเรียกร้องกับคืนมาไม่ได้ ใครที่กำลังมีความรักอยู่ขณะนี้ของให้ทะนุทะถนอมความรักที่มีอยู่ให้ดีที่สุด ก่อนที่คิดจะเลิกคบกัน ลองคิดถึงวันคืนเก่า ๆ ที่รักกัน กว่าจะฝ่าฝันอุปสรรคต่าง ๆ นานามาได้จนถึงบัดนี้ทั้งคู่ต้องเจอกับอะไรมาบ้าง แล้ววันนี้จะเลิกกันง่าย ๆ นั้นหรือ