| ผู้หญิงที่เรา....เรียกแม่ |
|
|
|
| Written by janjira |
| Thursday, 12 August 2010 17:45 |
|
สวัสดีค่ะท่านผู้อ่านทุกท่าน วันนี้วันที่ 12 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันแม่ที่เวียนมาบรรจบครบอีกหนึ่งปีแล้วนะค่ะ เทศกาลวันแม่เป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่งที่ควรระลึกถึงู้หญิงคนหนึ่งที่มีความสำคัญที่สุดในชีวิตเรา ผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ในร่างกายของเรา ผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ในจิตวิญญาณของเรา ผู้หญิงที่เราเรียกว่า “แม่” ไม่รู้ว่าวันนี้ลูก ๆ ทุกคนได้กราบหรือไหว้คุณแม่หรือยังนะค่ะ ถ้ายังก็ยังไม่สายเกินไปค่ะ กับไปบอกรักท่าน พาท่านออกไปทานข้าวนอกบ้าน ส่วนฉันเองทุกปีพอตื้นเช้ามาก็จะเข้าไปกอดไปหอมแม่ และบอกว่ารักแม่ พอตอนเย็นก็จะพาไปทานข้างนอกบ้าน แต่ปีนี้คงไม่ได้อยู่ใกล้แม่เหมือนกับทุกปี เพราะคุณแม่ได้ย้ายไปอยู่กับคุณพ่อที่ใต้แล้ว ส่วนตัวของฉันเองทำงานที่กรุงเทพฯ ได้แต่ส่งของขวัญและการ์ดอวยพรให้คุณแม่มีสุขภาพที่แข็งแรงและมีความสุข และอยู่กับฉันและน้องไปนาน ๆ แม้เราสองคนแม่ลูกจะห่างกันไกลแต่เรายังจะโทรหากันทุกวัน ไม่มีวันไหนที่เราจะไม่รักและคิดถึงกัน ในถึงแม้ในวันนี้เราจะเติบโตซักเพียงไหน แต่ในสายตาของผู้เป็นแม่เราก็เห็นเรายังเด็กอยู่เสมอ ท่านผู้อ่านจำกันได้หรือไม่ว่าเรากอดแม่หรือบอกรักแม่เมื่อไหร่บ้าง จำกันได้มั๊ยว่าเราทำให้แม่มีความสุขและดีใจเมื่อไหร่บ้าง หลายสื่อต่างบอกเสมอว่าวันแม่ขอให้ลูก ๆ ทุกคนระลึกถึงและกลับไปหาแม่ รักแม่ กราบแม่ อย่างน้อยเพียงแค่ปีละวันก็ดีมากพอแล้วสำหรับคนที่อยู่ไกลและมีวิถีชีวิตที่สับสน แต่ทำไมเพียงแค่วันเดียวในรอบปีเท่านั้นหรือ ตัวเราเองน่าจะรู้ว่าทุกวัน ทุกเวลา ทุกวินาทีและทุกลมหายใจเข้าออกของแม่จะมีลูกอยู่เสมอ แล้วทำไมลูกจะมีแม่ในทุกวัน ทุกเวลา ทุกวินาทีและทุกลมหายใจเข้าออกบ้างไม่ได้ งาน ๆ งานๆ เพื่อน คนรัก สังคม กิจกรรมต่าง ๆ ที่ทำอยู่ทุกวันนี้ ทำให้เราห่างจากแม่มากขึ้น นั่นคือคำตอบ อยากทำงานมาก ๆ เพื่อให้แม่สบาย หรือตัวเราสบายกันแน่ อยากมีเพื่อนมีสังคมเพราะแม่ก็มีเพื่อนมีสังคมของตัวเอง แต่เรารู้หรือไม่ว่าสังคมและเพื่อนของแม่คือลูกต่างหาก ไม่ต้องแบ่งเวลาของเราใหม่ให้แม่ เพราะแม่ไม่เคยแบ่งเวลาของแม่ให้ลูก แต่เวลาของแม่เป็นของลูกทั้งหมด เวลาที่มีเท่ากันแม่สามารถทำอะไรได้มากมายหลายอย่างและคิดถึงลูกได้ในเวลาเดียวกัน ทำไมลูกอย่างเราจะทำบ้างไม่ได้ อย่าบอกกับใคร ๆ ว่าเรารักแม่มากแค่ไหน เพราะคนฟังคงไม่ซึ้งหรือรู้สึกกับคำบอกของเรามากมายนัก แต่ให้บอกกับแม่ของเรา กับคำสั้น ๆ ว่า "ลูกรักแม่" คือของขวัญ คือพลัง คือกำลังใจและยารักษาโรคขนานเอกให้กับแม่ คำบอกรักแม่และเพียงแค่เรากราบที่ตักแม่ พร้อมมาลัยมะลิหรือของกิน หรืออะไรก็ได้ที่เราอยากให้แม่ หรือไม่มีอะไรก็ตาม แค่เราบอกรักแม่ กอดแม่ เราก็ได้ให้ของขวัญที่ยิ่งใหญ่ให้กับแม่ของเราแล้วและเราก็จะได้รับของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดกลับมา "ความรักจากแม่" ส่งให้เรามีพลัง มีกำลังใจ มีแรงสู้ชีวิตต่อไป
คนเราที่เกิดมาทุกคนบนโลกใบนี้ไม่ใครไม่รู้จักคำว่า “แม่” เพราะแม่เป็นผู้ให้กำเนิด ท่านเลี้ยงดูเราตลอด ท่านเป็นคนที่รักเรามากกว่าใคร ๆ ที่เราบอกรักและบอกรักเรา ไม่ว่าลูกจะทำผิดสักกี่ครั้ง จิดมากน้อยเพียงใด แม่ก็ยังให้อภัยลูกได้เสมอ บางครั้งที่ลูกทำผิด แม่โกรธ ดุด่า ว่าลูก แต่แม่ก็ไม่เคยคิดที่จะทำร้ายลูก ความรักทีหลายรูปแบบ เช่น ความรักของหนุ่งสาวสมัยนี้ ความรักต่อเพื่อน แต่ความรักหล่านี้อาจจะลืมเลือนไปได้โดยง่าย เพราะมันไม่ใช่ความรักที่แท้จริงง เปรียบไม่ได้กับความรักของู้เป็นแมที่มีต่อลูก ซึ่งมีแต่ให้ไม่เคยคิดที่จะได้สิ่งตอบแทน พระคุณของแม่นับว่าเป็นพระคุณที่ไม่อาจตอบแทนได้หมด นับเป็นพระคุณอันยิ่งใหญ่ กว่าที่แม่จะคลอดเรามา แม่ต้องอุ้มท้องเรามานานนับ 9 เดือน โดยที่ไม่คิดว่าเป็นอุปสรรคต่อการดำเนินชีวิตประจำวัน พอถึงวันคลอดนับแต่วันนั้นแม่ก็เฝ้าดูแลเราเป็นอย่างดี ไม่ให้มด แมลงต่าง ๆ มากัดตัวลูก หาอาหารอย่างดีมาให้ทาน ไม่เคยเอาสิ่งที่ไม่ดีมาให้ลูกกิน มาทุกวันนี้แม่ก็ยังดูแลเราไม่ห่างสายตา เพราะแม่ยังกลัวว่าลูกจะหลงิดทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง แม่ไม่เคยคิดที่จะให้ลูกทำสิ่งใดตอบแทน เพราะแม่คือคนที่รักเรามากที่สุดและเป็นรักที่บริสุทธิ์แท้จริง เป็นุ้ที่สั่งสอนลูกมาตลอดตั้งแต่เล็กจนโต แม่สอนให้ทำแต่สิ่งที่ดี ๆ นับว่าเป็นครูคนแรก แม่อาจจะเป็นทั้งแม่ เพื่อน ครู ในเวลาเดียวกันได้ ในยามที่ลูกมีความทุกข์แม่ก้คอยปลอบโยน ในยามที่ลูกิดแม่ก็คอยสอน คอยตักเตือน ว่าสิ่งใดถูกสิ่งดิด ในยามที่ลูกป่วยไข้ก็มีเพียงแม่เท่านั้นที่เฝ้าดูแลอยู่ไม่ห่าง ไม่เหมือนคนอื่น ในยามที่ลูกป่วยไข้ก็มีเพียงแม่เท่านั้นที่เฝ้าดูแลไม่ห่าง ลูกยิ่งป่วยหรือเจ็บมากขึ้นเท่าใดผู้เป็นแม่ก็ยิ่งร้อนใจ เพิ่มขึ้นหลายเท่า แม่ยอมทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้เงินมารักษาลูก เงินไม่พอก็ไปขอยืมเขา แม้ว่าดอกเบี้ยจะแพงขอเพียงเพื่อได้รักษาให้ลูกได้หาย และมีความสุข แม่ทนทุกข์ยากและลำบาก ทำงานตรากตรำแค่ไหนเพื่อให้ลูกได้เรียนหนังสือมีความรู้สูงๆ เพื่อจะได้ไม่ต้องมาลำบากเหมือนแม่ แม่ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้เงินมาใช้ในครอบครัว เงินส่วนใหญ่ที่ได้มาไม่ว่าลูกจะขอเท่าไรแม่ก็หามาให้ได้เสมอ ลูกสอบเข้าโรงเรียนรัฐบาลไม่ได้ก็ดิ้นรน ให้ลูกได้เรียนโรงเรียนเอกชน แม้ค่าเล่าเรียนเป็นหมื่นเป็นแสนก็ยอม เพียงแต่ขอให้ลูกได้เรียน แม่ก็มีความสุข แต่แม่ไม่เคยรู้เลยว่าลูกมาโรงเรียนแล้วเป็นอย่างไร แม่คิดเพียงว่าลูกไปโรงเรียน คงตั้งใจเรียน และลูกคงเหนื่อย เมื่อลูกกลับถึงบ้านตอนเย็นแม่จะไม่ให้ลูกทำงานบ้านอีก แต่ลูกบางคนมาโรงเรียนแล้วไม่ได้ตั้งใจเรียนสักเท่าใดเลย แม่ต้องทนลำบากเพื่อให้ลูกได้เรียน และเพื่อเป็นการตอบแทนพระคุณของแม่เราต้องตั้งใจเรียนให้สมกับที่แม่ตั้งความหวังเอาไว้ อย่าให้แม่ผิดหวัง แม่แนะนำตักเตือนก็ต้องเชื่อฟังเพราะสิ่งที่แม่พูดเป็นสิ่งที่ดีไม่ผิด ปัจจุบันนี้ไม่ว่าแม่พูดอะไรฉันจึงไม่เคยคิดที่จะขัดใจแม่ เพราะฉันรู้ดีว่าสิ่งที่แม่แนะนำตักเตือน เพราะแม่หวังดี ไม่มีแม่คนไหนที่จะคิดร้ายต่อลูก ลูกมีกี่คนแม่สามารถเลี้ยงดูได้เป็นอย่างดี ฉะนั้นเราผู้เป็นลูกมีแม่เพียงคนเดียวเราต้องดูแลท่านให้เหมือนที่ท่านเคยดูแลเรามา และหาสิ่งดีๆมาตอบแทนโดยการตั้งใจเรียนเท่านี้แม่ก็ดีใจมากแล้ว ในยามที่แม่แก่ชรา ฉันรู้ดีว่าคนแก่ชราต้องการอยู่ใกล้ลูกๆ หลานๆ ดังนั้นเราก็ต้องเอาใจใส่แม่ของเราให้มากที่สุด ขอให้ทุกคนรักแม่ให้มาก ๆ ก่อนที่จะไม่มีแม่ให้รัก รักแม่วันนี้ รักแม่ทุกวัน รักแม่ให้บ่อยที่สุด ก่อนที่แม่ของคุณจะไม่อยู่ให้เรารัก รักแม่ไม่ยากเลย ขอเพียงแค่เรารักแม่ รักแม่และให้ทุกวันเรารักแม่ ทำให้แม่รู้ว่าเรารัก และทุกวันของเราก็จะเป็นวันแม่ของเรา ฉํนอยากบอกกับแม่ว่าเป็นทุกคำที่พร่ำสอน จึงทำให้ลูกคนนี้มีทุกวันนี้ ขอบคุณทุกสิ่งทุก ๆ อย่างที่แม่มอบให้ มอบความรักและความห่วงใยเสมอมา ไม่มีใครจะรักและจริงใจกับเราได้เท่าแม่อีกแล้ว " รักแม่มากค่ะ " อันคำใดไม่ซึ้งถึงคำแม่ ศักดิ์สิทธิ์แท้แม่นี้มีมนต์ขลัง
ทุกปัญหามีทางออก ปรึกษาสิงโตทาโร่ ทำนายดวงด้วยไพ่ยิปซี
|
| Last Updated on Thursday, 12 August 2010 23:16 |
|
500 บาท/ชั่วโมง MO: 084-7510672 รับประกันความพอใจ |