สวัสดีค่ะท่านผู้อ่านทุกท่าน เมื่อวันเป็นวันแม่ ทุกท่านคงจะได้เข้าไปกราบแม่ และกอดแม่บอกรักกับแม่แล้วใช่ไหมค่ะ แต่ท่านเคยแปลกใจกันบ้างมั๊ยค่ะว่า ทำไมเราถึงต้องให้เวลาและโอกาสพิเศษให้กับแม่เฉพาะวันพิเศษอย่างวันแม่ แปลกมั๊ยที่เราวันเกิดของเรา แม่เราดีใจที่สุด แต่เรากลับไปทานข้าวกับเพื่อน ๆ แปลกมั๊ยที่เราเลี้ยงข้าวเพื่อนตอนเรารับปริญญา แต่เราไม่ได้เลี้ยงข้าวคนที่ส่งเราจนจบปริญญา แปลกมั๊ยที่บางวันตื้นมาพร้อมกับคนที่รู้จักกันไม่ถึงวัน แปลกมั๊ยที่เรารักเพื่อนที่เคยเลี้ยงข้าวเราเพียง 1 มื้อ แต่เรากลับไม่เคยส่งเงินให้กับคนที่เลี้ยงข้าวเรามาตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา แปลกมั๊ยที่เรารักใครบางคนที่ไม่เขาไม่เคยคิดที่จะรักเรา แต่เรากับทุ่มเทให้กับเขาทุกอย่าง ต่างจากคนที่รักเรามากกว่าชีวิตของตนเองเรากลับมองไม่เห็นคุณค่า แปลกมั๊ยที่เพื่อนโทรมาชวนออกไปไหนเราก็ไป แต่พ่อแม่จะมาหาเรากลับบอกว่าไม่ว่าง แปลกมั๊ยที่เราทำอะไรได้ทุก ๆ อย่าง เพื่อใครบางคนแต่เราไม่เคยทำสิ่งที่พ่อแม่เราแอบดีใจ แปลกมีที่เราต้องพูดจาเพราะ ๆ เพื่อให้คนอื่นยอมรับ แต่เราไม่เคยพูดครับ ค่ะ กับพ่อแม่ แปลกมั๊ยทำไมเราต้องให้เวลาและโอกาสพิเศษเฉพาะสำคัญอย่างวันแม่เท่านั้น ทุก ๆวันไม่ว่าวันไหน ๆ ก็คือ วันแม่

          แต่สำหรับฉันไม่ว่าวันไหน ๆ คือวันที่เราต้องให้เวลาและโอกาสพิเศษกับคนที่เรารักได้เสมอ นั่นก็คือ แม่ ฉันกับแม่เราผูกผันกันมาก แม่เป็นทั้งเพื่อน และก็แม่ เมื่อฉันมีปัญหาอะไรก็จะปรึกษากันแม่ตลอด จะไม่มีเรื่องปิดบังอะไร ถึงแม้ว่าแม่จะเป็นคนขี้บ่น บ่นได้ในทุก ๆ เรื่องเสมอ แต่ฉันไม่เคยโกรธแม่ เพราะฉันเชื่อว่าทุกคำที่แม่คอยพร่ำบ่น พร่ำสอนเรา ก็เพราะอยากให้เราได้ดีในวันข้างหน้า และเป็นคนดีของสังคม ไม่ทำเรื่องเดือนร้อนให้ผู้อื่น และอีกอย่างแม่จะคอยบอกเสมอว่าให้ฉันตั้งใจเรียน และขยัน อดทน เพื่ออนาคตในวันข้างหน้า จะได้ไม่ต้องทำงานหนักเหมือนแม่  และสิ่งที่แม่คอยพร่ำสอน สั่ง ในวันนั้นจึงทำให้ฉันมีทุกวันนี้ได้ ประสบความสำเร็จทั้งการเรียนและการทำงาน ถึงแม้ครอบครัวของเราจะไม่ได้ร่ำรวยเหมือนกับหลายครอบครัว แต่ฐานะครอบครัวของเราก็พออยู่พอกิน ไม่เคยเป็นหนี้เป็นสินใคร แม่สอนให้ฉันรู้จักอดออมเงิน เพื่อเอาไว้ใช้จ่ายในวันข้างหน้า แม่มักจะชอบพาฉันไปทำบุญไหว้พระที่วัด ฟังเทศน์ ฟังธรรม จนทำให้ฉันชอบที่จะช่วยเหลือผู้อื่น มีน้ำใจให้กับผู้อื่น ส่งนี้เองที่ทำให้ฉันภาคภูมิใจในตัวแม่มาก ถึงแม้ช่วงระยะเวลา 20 ปีที่ผ่านมาแม่ต้องทำงานหนักเพื่อแลกกับเงินมารักษาโรคประจำตัวฉัน เพื่อลูกคนนี้แล้วแม่ทำได้ทุกอย่างไม่เคยปริปากบ่น แต่วันนี้ฉันเห็นแม่ได้หยุดพักผ่อนอยู่กับบ้าน เพราะแม่อดทนและต่อสู้ ดูแลฉันมากพอแล้ว ถึงเวลาแล้วที่ฉันควรอดทนและต่อสู้ และดูแลแม่บาง แม้ว่ามันจะเป็นที่สิ่งอาจจะทดแทนพระคุณของแม่ไม่หมดก็ตาม แต่ฉันเชื่อว่าความกตัญญูของฉันที่มีต่อแม่ในวันนี้ จะสิ่งผลให้ฉันได้รับสิ่งที่ดี แม้แม่จะบอกกับฉันว่าแม่ไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทนจากลูกหรอ แค่ได้เห็นลูกของแม่เป็นคนดีก็พอแล้ว สามารถที่จะดูแลตัวเองได้เมื่อยามที่ท่านไม่อยู่แล้ว คำ ๆ นี้แม่มักพูดเสมอว่า “ไม่มีทรัพย์สมบัติใด ที่จะมีค่ายิ่งไปกว่าความรู้ “แม่ถึงได้ส่งเสียฉันเรียนสูง ๆ เพราะจะได้มีงานมีการทำที่ดี เป็นเจ้าคนนายคนในวันข้างหน้า ถึงลูกจะเป็นใหญ่เป็นโตแล้วก็ตาม อย่ารังแกผู้อื่น เราต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา อย่าข่มคนที่ต่ำต้อยกว่าเรา นี้คือคำสอนของแม่ที่ยังดังก้องอยู่ในใจเสมอ แม้ว่าวันนี้ฉันและแม่จะอยู่ห่างไกลคนละที่ก็ตาม แต่ฉันก็โทรหาแม่และบอกรักแม่ทุก ๆ วัน ความรักและความห่วงใยที่แม่มีให้ฉันทำให้ฉันรู้ว่าไม่มีใครจะรักและเข้าใจฉันได้มากกว่าแม่อีกแล้ว แม่ผู้ไม่คิดหวังสิ่งตอบแทน แม่ผู้ที่พร้อมที่จะให้อภัยลูกได้เสมอไม่ว่าลูกจะผิดพลาดหรือจะล้มลุกอีกซักกี่ครั้ง แม่ผู้ที่พร้อมจะอยู่กับเราทุก ๆ เมื่อ เมื่อยามเรามีปัญหา แล้วเรายังจะรักใครได้มากไปกว่านี้อีก ถ้าไม่ใช่แม่ผู้ให้กำเนิด

          อย่าเก็บคำบอกรักและสิ่งที่เราจะทำเก็บเอาไว้ในใจ จงบอกออกไปให้แม่ได้รับรู้ว่าเรารักแม่มากแค่ไหน เพราะถ้าวันหนึ่งแม่จากเราไปทุกอย่างที่เราไม่เคยบอกรักและเคยทำมาก่อน จะเหมือนฟ้าผ่าในใจเรา โปรดใช้เวลาสักนิด แสดงออกถึงความลึกซึ่งแก่แม่  ไม่มีสิ่งใดที่จะมาแทนแม่ได้ แม้ว่าบางคราวแม่จะไม่ใช่คนที่เข้าใจเรามากที่สุด หรือเห็นด้วยกับเรา แต่ก็คือแม่ของเรา และเชื่อได้ว่าจะทำทุกอย่างเพื่อเรา รับฟังเรา ลองหันมาถามตัวเราเองดูว่า เรามีเวลาที่จะฟังความเศร้า ความกังวลใจไม่ว่าจากการทำงาน จากงานบ้าน หรือจากงานในครัวของแม่บางไหม เราเคยนึกถึงความทุกข์ของแม่ที่ต้องทำทุกอย่าง เพื่อเราและทุกคนไหม รักแม่ให้มาก แม้ว่าจะคิดเห็นแตกต่างจากกันเพราะเมื่อแม่จากไป จะเหลือเพียงความเสียใจและความทรงจำเท่านั้น อย่าเพิกเฉยกับคนที่ใกล้หัวใจเราที่สุด รักแม่ให้มากกว่ารักตัวเอง แสดงให้แม่รู้ว่าเราก็รัก ก่อนที่จะทำได้เพียงบอกรักกับรูปของแม่เท่านั้น