หลายครั้งที่ทุกคนต้องเสียใจกับความรัก แต่ทุกคนรู้ไหมว่า ทุกครั้งที่ตัวเราเองบอกว่าเสียใจ แต่เรากับยิ้มได้ถ้ามีความรักครั้งใหม่เข้ามา หรือเห็นคนที่เรารักมีความสุขถึงแม้ว่าเราจะต้องเจ็บปวดซักเท่าไร  กับการทุ่มเทความรักให้ใครซักคน เราเคยถามตัวเองบางไหมว่า คำว่าทุ่มเท สำหรับความรักนั้นมันต้องมากแค่ไหนถึงจะพอค่ะ เพราะสำหรับคนบางคนทุ่มเทมากมาย แต่สุดท้ายก็ต้องอกหัก คนบางคนทุ่มเทแค่บางส่วนที่จำเป็นแต่ก็ต้องพอกับคำว่าอกหัก หรือบางคนทุ่มเททั้งตัวและหัวใจและทุกสิ่งทุกอย่างที่มีก็ยังอกหัก แล้วกับความรักล่ะเมื่อไรถึงจะพอค่ะ

       ทุกคนบอกว่าหัวใจเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกาย ที่ทุกคนมักจะควักออกมายกให้กับคนที่รัก บางคนบอกว่ามีหัวใจสี่ห้อง ให้คนนี้ห้องหนึ่ง คนนั้นห้องหนึ่ง  แต่บางคนกับปฏิเสธความรักจากคนอื่นด้วยการบอกว่าหัวใจไม่ว่างแล้วทั้งสี่ห้อง จริงแล้วนั้นเราสามารถมอบอะไรให้กับคนที่เรารักได้มากกว่าหัวใจ เพราะหัวใจนั้นมันเป็นแค่ส่วนหนึ่งของร่างกาย บางคนหัวใจป่วยก็ผ่าตัด ถ้าเราให้หัวใจคนผิด แล้วเขาไม่ดูแลเอาใจใส่ เราก็เอากลับมาได้ แต่ฉันกำลังพูดถึงถึงชีวิตของคนทุกคนที่ประกอบด้วยกายที่หยาบและวิญญาณในร่างกาย ที่สำหรับบางคู่เขาได้มอบให้กันอย่างหมดเนื้อหมดตัว อย่ารู้เลยว่าประสบการณ์ที่ฉันจะเล่าให้ฟังนี้เป็นของใคร มีหญิงคนหนึ่งคาดหวังกับตัวเองว่าวันหนึ่ง เธอต้องเจอคนที่ใช่อีกครั้ง หลังที่เธอได้เสียคนที่รักไปครั้งหนึ่ง จากความบกพร่องที่เกิดจากการไม่ดูแลเอาใจใส่ของเธอเอง หญิงคนนั้นเสียใจแต่ไม่เคยท้อ เธอจะไปโทษใครก็ไม่ได้ เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ที่ความรักในวันนั้นมันจะต้องจบลง เธอลุกขึ้นมาพูดกับตัวเองเสมอว่า ด้วยเจตนารมณ์ที่จะสร้างสิ่งที่ดีทึ่สุดให้กับชีวิตในอนาคต เธอจะมอบสิ่งที่เธอมีทั้งหมดในทางความรู้สึก ให้กับชายที่เธอฟันธงว่าใช่ ตลอดระยะเวลาเธอได้ทุ่มเทศึกตัวเอง ดีที่มันไม่ใช่การศึกษา แต่เธอกำลังศึกษาข้อดีข้อเสียของตัวเอง ว่าตนเองนั้นมีข้อบกพร่องอะไรในอดีตถึงได้เสียคนรักไป อะไรคือสิ่งที่ควรจะมี อะไรคือสิ่งที่ควรทำ เพื่อคนที่เธอรักอย่างแท้จริง

        การทุ่มทั้งชีวิตเพื่อคนที่รัก เริ่มขึ้นโดยบังเอิญทั้งทียังไม่เจอคนที่รักเลย ท้ายที่สุดเธอก็พบว่าความรักของเธอมันคืออะไร การทุ่มเทอย่างบ้าคลั่งเพื่อคนที่รักโดยไม่รู้ว่าเขาคนนั้นต้องการอะไรกันแน่ คือความผิดพลาดที่นอกจากจะไม่สร้างสรรแล้ว ยังเพิ่มความเจ็บปวดให้แก่กันอีกต่างหาก รู้เขารู้เขา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง วันนี้หญิงคนนั้นพบเคล็ดลับการสร้างความรักให้ยืนยาวด้วยการมอบสิ่งที่ผู้ชายต้องการจะรับไม่ใช่สิ่งที่ผู้หญิงต้องการให้ รักครั้งต่อไปของหญิงคนนั้นจะยิ่งใหญ่กว่าห้างดังหรือเปล่า และมันจะดีพอหรือเปล่า อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน และแน่นอน เธอตั้งใจจะให้มันเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตของเธอ แต่แล้ววันหนึ่งเธอเจอคนที่ใช่ ในเวลาอันไม่เหมาะสม สิ่งที่เคยคิดค้น ถูกเอามาเสี่ยงกับอนาคตที่ไร้ความชัดเจน หญิงคนนั้นได้เดิมพันชีวิตและความรู้สึกที่มีทั้งหมดให้กับผู้ชายที่ไม่สามารถจะนำไปสังเคราะห์ทำยาอะไรได้ พูดกันง่าย ๆ ว่า คือผู้ชายคนนั้น ไม่สามารถจะตอบรับความรู้สึกอลังการงานสร้างของเธอได้ หรือยังไม่สามารถรักเธอได้ ฉันขอใช้คำว่ายังไม่สามารถรักเธอได้ เพราะอนาคตคือสิ่งที่ไม่แน่นอนสำหรับหญิงชายคู่นี้ แต่เพราะความใจร้อนของผู้หญิงคนนั้น มันทำให้เธอได้มอบหัวใจ ให้กับผู้ชายคนนั้นไปแล้ว โดยที่ไม่รู้ว่าจะมีวันที่เขาจะได้สมหวังหรือไม่ การทุ่มสุดตัวเพื่อรอความหวังที่ตนเองไม่อาจควบคุมได้เป็นภัยอันใหญ่หลวงต่อความรักถึงแม้ว่าเราจะเจอคนที่เราอยากจะอยู่ด้วยไปตลอดชีวิต หรืออยากอยู่ด้วยไปจนถึงภพหน้าก็ตาม เราก็ไม่ควรจะบุ่มบ่ามเหมือนผู้หญิงคนนี้ ที่ลืมวิเคราะห์ผลกระทบหากมันไม่ได้ดั่งใจ วันนี้ผู้หญิงคนหนึ่งได้ปืนบันไดที่เต็มไปด้วนลวดหนามซึ่งสูงสุดลูกหูลูกตา เธอไม่รู้ว่าเลยว่าเมื่อไหร่ถึงจะไปถึงยอด และเช่นกันหากซักวันเขาพบว่ามันอาจจะเป็นบันไดที่ไม่มีวันสิ้นสุด เธอจะทำอย่างไร ปล่อยมือให้ร่างของเธอร่วงลงไปตายอย่างอนาถที่พื้น หรือปืนขึ้นต่อไปให้มันเจ็บปวดสาหัสพร้อมความหวังริบหรี่ พูดไปซะน่ากลัวเลยใช่ไหมค่ะ แต่นี่คือ ผลของการทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่รู้ว่าชาติปางก่อนไปทำอะไรไว้กับผู้ชายคนนั้น  

         ประสบการณ์ในครั้งนี้บอกเราได้เสมอว่า หากเราจะรักใครแล้ว ควรจะเผื่อใจไว้สำหรับพักฟื้นด้วย เข้าใจว่าความรักที่แท้คือการมอบตัวและหัวใจเพื่อคนที่เรารัก แต่อย่าลืมนะค่ะว่าถ้าเราไม่มีชีวิตเหลือแล้ว เราก็คงจะเริ่มต้นใหม่ไม่ได้  หัวใจเราควักให้เขาไป เรายังหาหัวใจเทียมหรือไปตามขอเขาคืนได้ หากเราเจอใครคนใหม่ แต่ถ้าเรามอบชีวิตให้เขาไปจนหมดแล้ว แม้ต่างก็จะไม่เหลือให้รักใครได้อีกตลอดไป ความรักเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แต่อย่ามอบชีวิตให้กับความรัก รักได้แต่อย่าทุ่มทั้งตัวนะค่ะ