สวัสดีค่ะเคยพูดกันไปแล้วนะค่ะ สำหรับเรื่องความรักกับคิดทำร้ายตัวเอง แล้ววันนี้ก็ต้องนำมาพูดและโพสต์บทความกันอีกครั้ง เช้าวันนี้วันที่อากาศแจ่มใสพร้อมที่จะออกไปดำเนินชีวิตประจำวันตามปกติเหมือนดังเคย กับต้องมาได้รับข่าวร้ายจากคุณแม่เพื่อนสนิท แม่เพื่อนโทรมาบอกว่า”ใหม่” เพื่อนสนิทตอนเรียนมัธยมด้วยกันได้เสียชีวิตลงแล้ว ด้วยการฆ่าตัวตายโดยการกินยาล้างห้องน้ำ เหตุเพราะทะเลาะกับแฟน พอได้ฟังเท่านั้นเองหัวใจของคนเป็นเพื่อนคนนี้ตกลงไปอยู่ที่ตาตุ้ม พูดไม่ออกเลยจริง ๆ ค่ะ ไม่เคยคิดว่าจะต้องมาพอประสบกับเพื่อนสนิทของตัวเอง  

เมื่อก่อนฉันก็ไม่เข้าใจเลยว่าทำไหมการรักใครสักคนเราต้องทำร้ายตัวเองด้วยหรือ เราทำให้เพื่อให้เขาเจ็บปวดหรือว่าคิดอยากจะเอาชนะกัน แต่นั่นไม่ก็คงไม่ใช่เหตุและผลที่สำคัญ เราอยากที่จะเห็นคนที่เรารักร้องไห้ใช่ไหม พยายามทุกอย่างที่ให้คนรักของเราสำนักผิดแต่นั่นมันคงเป็นไปไม่ได้หรอค่ะ ฉันเชื่อมั่นแบบนั้น ถึงแม้ว่าตัวเราเองจะพยามยาทำให้เขาหันกับมาสนใจ แต่มันก็คงเปล่าประโยชน์ในวันนี้ วันที่หัวใจของเขาไม่มีเราแล้ว แต่กับมีใครอีกคนเขามาแทนที่เรา แล้วเราจะยังอยู่รับความเจ็บปวดนั้นอีกหรือ ไม่เจ็บบางหรือค่ะที่เห็นน้ำตาของคนที่รักเรา เห็นสีหน้าเจ็บปวดหรือเศร้าหมองของคนที่รักเราในยามที่ต้องเสียเราไป แล้วเราล่ะจะเจ็บบางไหมถ้าเราต้องสูญเสียคนที่เรารักไปจากชีวิตจากไปโดยไม่มีวันย้อนกับมาได้  

          ตัวของฉันเองก็เคยอยากเอาชนะและเคยโดนแกล้งให้ต้องเจ็บปวด ตอนที่ฉันอยากจะเอาชนะเขา เมื่อรู้ตัวเองว่าชนะเขาก็เดินจากฉันไปแล้ว เพราะเขารู้สึกผิดและเหนื่อย และมีบางครั้งที่ฉันโดนแกล้งเพื่อให้ร้องไห้ ฉันก็เหนื่อยจนอยากหยุดและเดินออกมาตอนนี้ฉันเขาใจแล้วล่ะว่ามันเจ็บขนาดไหน  ฉันจะต้องทำให้เขาหึงด้วยการเข้าสนิทกับคนอื่น ๆ การพูดเปรียบเทียบระหว่างเขากับแฟนเก่าบาง หรือการบอกเลิกเพื่อให้เขามาง้อฉันบาง และให้เขาร้องไห้  บางทีอะไรหลายสิ่งหลายอย่าง มันก็ไม่ได้เป้นอย่างที่เราคิดและต้องการเสมอไป ทุกสิ่งทุกอย่างมันมีขีดจำกัดของมัน ทุกคนย่อมมีขีดจำกัดของความอดทน มีเรื่องบางเรื่อง ใคร ๆ คงไม่ยอมเสียเวลาให้มัน เพราะบางทีอาจไม่ทันได้เห็นน้ำตาเขาเลยด้วยซ้ำไป เพราะเขานั้นเดินจากเราไปเสียก่อน และเราเองที่ต้องเห็นน้ำตาตัวเอง อย่าคิดทำร้ายตัวเองอีกเลย ให้คิดถึงคนที่อยู่ข้างหลังเราบางว่าเขาจะเสียใจเช่นไรที่เราคิดสั้นกับอีกแค่ผู้ชายที่ไม่เอาไหนคนเดียว  อย่าให้คนที่รักเราต้องมีเสียใจ เพราะคำว่าขอโทษบางทีคงใช้ไม่ได้กับเหตุการณ์เดิม ๆ มันก็คงเป็นเพียงคำที่ไม่มีความหมายอีกต่อไป  เวลาที่เราเหงา เศร้า เจ็บปวดและมีน้ำตาใครล่ะที่คอยอยู่เคียงข้างเราเสมอไม่ใช่คนในครอบครัวหรือที่อยู่ข้างเรา อย่าให้หวังดีคืกล้ายเป็นประสงค์ร้าย จะมีใครบางที่ทนเห็นคนที่ตัวเองรักเจ็บปวดและร้องไห้ ขอให้ทุกคนรักคนที่เขารักเราจะดีกว่า อย่าคิดทำร้ายตัวเองเมื่อวันที่เราผิดหวัง คิดขอให้คิดเสียใหม่นะค่ะกับการคิดทำร้ายตัวเองเพื่อใครคนหนึ่งที่ไม่รักเราแล้ว
        ฉันเชื่อว่าคนที่ทำร้ายตัวเองไม่ใช่คนโง่หรอค่ะ แต่เรียกว่าว่า คนไม่ดี คิดดูนะค่ะว่าเลือดเนื้อทั้งหมดของเราใครเป็นคนสร้าง ต้องสร้างบุญอีกซักกี่ภพกี่ชาติถึงมีอวัยยะเป็นตัวเป็นตนถึงขนาดนี้ได้ แค่เพราะความคิดและความรู้สึกเพียงชั่ววูบ จากความผิดหวังมันทำให้เราถึงกับขนาดคิดทำลายตัวเอง ถามตัวเองหน่อยนะค่ะว่า ตอนที่เราร้องไห้เพราะใคร เพราะอะไร เพราะอกหัก เสียใจ หรือถูกหลอกถูกเขาทิ้ง ร้องไห้มากขนาดนี้ยังเจ็บไม่มากพอใช่ไหค่ะ  เหตุผลหนึ่งที่ฉันคิดว่าคนคิดทำร้ายตัวเอง ทำเพื่อ

      1.   ทำเพราะอยากให้เขาเห็นใจและกลับมาหากัน แต่คงเป็นไปไม่ไเด้หรอค่ะ เพราะคนที่เขาหมดใจและไม่มีหัวใจให้เราแล้วเขาคงไม่คิดกับมา ถึงกับมาก็คงเป็นการบังคับใจกันมากกว่า แล้วถามใจตัวเองดูซิว่าเรานั้นจะมีความสุขหรือเปล่า

2.   ทำเพราะระบายความเจ็บปวดที่มี

3.  ทำเพราะไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง เมื่อไม่มีเขาไม่รู้ว่าจะอยู่ไปเพื่ออะไรและเหตุผลอีกมากมาย แต่ลืมนึกไปว่า ถ้าครอบครัวสูญเสียเราไปเขาจะมีชีวิตอยู่เพื่อใครอีก

     ฉันอยากจะบอกกับใครหลาย ๆ คนเหลือเกินว่าไม่ว่าจะมีเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้เราทำร้ายตัวเอง แต่การทำร้ายตัวเองไม่ใช่ทางออกที่ดีเลย ลองคิดดูค่ะว่า ถ้าเรากรีดข้อมือ เลือดที่ไหลออกมาเราก็เจ็บ เป็นแผลเป็นอีก  ทำตัวเหลวแหลก มั่วยา เที่ยวกลางคืนเพื่อประชดคนคนหนึ่ง คนอื่นก็จะมองเราไม่ดี เสียทั้งชื่อเสียงและศักดิ์ศรี ไม่ว่าเราจะทำร้ายตังเองอย่างไร ฉันขอถามหน่อยนะค่ะว่า คนที่ทำให้เราต้องเสียใจ เขาจะเสียใจมั้ยที่เห็นเราเจ็บ เขาจะเห็นค่าเราขึ้นมาบ้างหรือเปล่าเขาจะหันกลับมาหาเราหรือ ทุกคนตอบได้ไหมว่าเขาจะรู้สึกอะไร คนเราทุกคนถ้าใจไม่อยู่กับเราและรักเราแล้ว ต่อให้ทำอย่างไรเขาก็ไม่กลับมาหรอค่ะ ขอให้เรามองคนรอบตัวเราเองซิค่ะ ถ้าความรักของเราต้องพบกับจุดจบ คือความเจ็บปวดที่ทรมานมากมาย เราคิดดูวิค่ะว่าเราเสียใจคนเดียวหรือ ถ้าคิดแบบนี้เราคิดผิดแล้วล่ะค่ะ เพราะนี่คงเป็นความคิดที่เกิดจากกการมองเหรียญเพียงด้านเดียว มองพ่อแม่และครอบครัวของเราสิ เขาเสียใจนะที่เห็นลูกของตัวเองต้องเป็นแบบนี้ ยิ่งถ้าเราทำร้ายตัวเองพวกท่านจะยิ่งเจ็บมากกว่าเราหลายร้อยเท่า เพียงแต่เรามองได้สนใจเลยไม่รู้ถึงความเจ็บปวดนั้นของท่านเท่านั้นเองค่ะ ตอนที่เราเองมีความรักใหม่ ๆ อะไร ๆ ก็ดีไปหมดทุกอย่าง เป็นเรื่องธรรมของคนสองคน แต่พอเลิกกัน ความเจ็บปวดกับไม่ใช่แค่คนสองคนเท่านั้น เพราะฉะนั้นอย่าคิดจะทำร้ายตัวเองและคิดว่าไม่เหลือใคร ทุกคนย่อมเจ็บได้และเสียใจร้องไห้ได้ แต่ขออย่ายอมแพ้ ถึงแม้ว่าเราจะเสียใจมากซักเพียงใด น้ำตาจะไหลรินออกมาเท่าใด แต่เราก็ต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ต่อไป แล้วเราจะทำอย่างไรให้ทุกวันอยู่ได้โดยให้เจ็บปวดน้อยที่สุด พูดง่านแต่ทำได้ยกใช่ไหมค่ะ แย่ฉันอยากให้ทุกคนได้ลองทำก่อนที่จะบอกว่าไม่ได้ เพราะตัวฉันเองก็เคยผ่านจุด ๆ นี้มาแล้วเหมือนกันค่ะ ถ้าเรามีเวลาที่จะมานั่งร้องไห้และนึกถึงภาพวันเก่าๆ ก็ขอให้งานอดิเรกทำ ไปเที่ยวเดินเล่นกับเพื่อนบ้าง ทำอะไรก็ได้ที่ทำให้ตัวเราเองรู้สึกสบายใจ  ทำแบบนี้ติดต่อกันไปนาน ๆ หลาย ๆ วัน มันก็จะทำให้เราลืมได้ (สำหรับคนที่เดือนเดียวลืมแล้วนั้น เป็นเพราะเขาอยากที่จะลืม แต่คนที่ไม่คิดที่จะลืม ไม่คิดที่จะเริ่มต้นอะไรก็คงต้องทนเจ็บอยู่แบบนั้นต่อไป ) ตอนแรกฉันก็คิดว่าจะลืมไม่ได้เสียแล้ว ทำไม่ได้เด็ดขาด แต่เอาเข้าจริง ๆ ฉันเองก็ทำได้เหมือนกัน ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปตามกาลเวลา และเวลาที่ผ่านไปจะเป็นเครื่องพิสูจน์ตัวเราเองทั้งหมด ขอให้คิดในใจเสมอว่า คนเราไม่สวย ไม่หล่อ เราไม่เก่งไม่ได้แปลว่าโง่ เขาถึงเลิกกับเรา อย่าดูถูกตัวเอง คนเราจะเลิกกัน มันมีอ้างและเหตุผลอีกมากมายร้อยแปลพันเก้า แต่ความเป็นจริงแล้วก็มาจากเหตุผลเพียงข้อเดียวเท่านั้น คือ “หมดรักแล้ว “ “เราดีเกินไป” เพราะฉะนั้นเลิกดูถูกตัวเองวะทีนะค่ะ ทีตอนจีบกันใหม่ ๆ เขาไม่คิดหรอว่าเราไม่สวย ไม่โง่ ถ้าเราไม่ดีคงไม่คบกันเป็นแฟนมาถึงทุกวันนี้จนขนาดเลิกกันหรอค่ะ จำเอาไว้นะค่ะว่า คนบางคนเกิดมาเพื่อคนบางคนเท่านั้น สุดท้ายขอให้เราภูมิใจที่เคยมีคนให้เรารักและรักเรา ดีใจที่เขาบอกเลิก ไม่ได้ฝืนคบแต่ใจเขากับไปอยู่กับคนอื่น และคิดเสมอนะค่ะว่าเราไม่ได้อกหักและเสียใจคนเดียว มีคนอีกตั้งมากมายที่เสียใจมากกว่าเราอีก เมื่อใดที่เราร้องไห้พอแล้วขอให้เริ่มต้นชีวิตใหม่ เปิดประตูหัวใจของตัวเอง เพื่อรับสิ่งที่ดีจากคนอื่นที่เราเคยมองข้ามเขาไป รักคนที่เขารักเรา เพราะเขาเหล่านั้นจะไม่มีวันทำให้เราต้องเสียใจและเจ็บอย่างแน่นอน               

 มาถึงบทส่งท้ายแล้วนะค่ะฉันเองก็เป็นกำลังใจให้กับคนที่ประสบปัญหาในเรื่องรักทุกคน ขอให้ใช้ชีวิตและก้าวผ่านอุปสรรคอย่างมีสตินะค่ะ   ทั้งหมดนี่เขียนได้เพราะตัวเองประสบมาทั้งนั้น ไม่อยากให้ใครพลาดเหมือนเรา พลาดตรงที่ทำร้ายตัวเอง ขออย่าคิดทำร้ายตัวเอง พ่อแม่รักเรา เลี้ยงเรามาแทบตายนะคะ ทำไมกับผู้ชายแย่ ๆ คนเดียว เขาเป็นใครที่ไหนก็ไม่รู้ ที่ทำให้เราเจ็บใจยังไม่พอ เขามีค่าเท่าไรกันที่ทำให้เราต้องอุทิศชีวิตที่พ่อแม่สร้างมาให้กับเขา  กลับไปหาพ่อแม่นะคะ ท่านรักเรามากที่สุด ไม่มีใครรักเราเท่านี้อีกแล้ว คำที่ว่า “ผมรักคุณ” คำรักนักรักหนา อย่าไปเชื่อมากนัก แบ่งใจไว้บ้าง อย่าปล่อยเนื้อปล่อยตัว บางคนโมโหรู้สึกไร้ค่า แล้วกินจนอ้วน บางคนก็โทรม บางคนก็ประชดชีวิตทำตัวเองให้มันเลวไปซะเลย มันไม่มีอะไรดีหรอกค่ะ เขาจะยิ่งสมน้ำหน้าเรา เราต้องทำตัวให้ดีขึ้น ให้เขารู้สึกเสียดายเราจะดีกว่า อย่าอยู่คนเดียว ควรหาเพื่อนคุย หรือหาอะไรทำนะค่ะ จะได้ไม่คิดมาก อย่าดูหนังโรแมนติก หรือฟังเพลงเศร้า เพราะเราจะมีอารมณ์คล้อยตาม มันยิ่งจะเศร้าไปกันใหญ่ อย่าเอารูปหรือของเก่าๆ มาดู ห้ามนำของที่มีความหลังมาดูเป็นอันขาด ดูไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกค่ะ อย่าพยายามผ่าน หรือไปในสถานที่ที่เคยไปด้วยกัน  อย่าคิดว่าชีวิตนี้ขาดเขาไม่ได้ ถ้าไม่มีเขาแล้วเราจะตาย เพราะแต่ก่อนที่ยังไม่เจอเขา เราก็อยู่ได้ จริงไหมค่ะ ดีแล้วที่เขาเลิกไปซะ เราจะได้มีโอกาสเจอคนดีกว่านี้อีก ต้องมีกำลังใจ อย่าท้อแท้นะค่ะ ชีวิตเราต้องก้าวไปข้างหน้าหาในสิ่งที่ดีกว่า อย่าโทรศัพท์ไปง้องอนเขาเป็นอันขาด  เขาอาจจะสงสาร แล้วกลับมาดีอีก แต่มันก็คงไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะค่ะ จะทำไปทำไม เอามาแต่ตัวแต่หัวใจไม่มา อยากร้องไห้ ร้องไปเลย ร้องให้พอ แล้วปรับตัวปรับใจมาเริ่มต้นใหม่กันดีกว่า พยายามหางานทำ ทำงานที่ต้องรับผิดชอบให้ดีที่สุด เอาเวลาเอาสมองไปคิดสิ่งที่เป็นประโยชน์ดีกว่านะคะ อย่าไปหมกหมุ่นกับสิ่งที่ทำให้เราเสียสุขภาพจิตเลยค่ะ....