ไม่มีใครหรอกครับที่เกิดมาแล้วทุกสิ่งทุกอย่าง หรือเก่งทุกด้านไปทั้งหมด เพราะฉะนั้นเราต้องหัดที่จะยอมรับข้อด้อยของตัวเราเอง และกล้าที่จะบอกกับผู้อื่นว่าผมไม่รู้ และขอคำปรึกษาจากผู้ที่รู้เพื่อขอคำแนะนำจากเขา ผมเป็นคนหนึ่งครับที่จะบอกกับใครต่อใครว่า เรื่องนี้ผมไม่รู้ แล้วถามต่อว่า มันคืออะไร มันทำอย่างไร มันใช้อย่างไร ในสิ่งที่ผมสนใจ เพื่อที่ผมจะได้ข้อมูลจากผู้รู้ผู้นั้น มาค้นคว้าหาข้อมูลต่อ หรือศึกษาด้วยตนเอง หรือบางครั้งผมก็จะเข้าไปลงคอร์สเรียนพิเศษ เพื่อเอาความรู้พื้นฐานแล้วเอามาต่อยอดด้วยตัวเองครับ อย่างเช่นตอนนี้ผมกำลังศึกษาเรื่องการใช้ GIS ซึ่งผมมีความตั้งใจที่อยากจะรู้มานานแล้วแต่ก็ไม่ได้ลงมือศึกษาอย่างจริงจังสักที พอดีมีรุ่นน้องที่ส่วนใหญ่ผมจะให้คำปรึกษาเรื่องการทำงาน และสอนการใช้โปรแกรมต่างๆ ให้กับเขา แต่เนื่องจากตอนสมัยเรียน ป.โท เขาได้ใช้โปรแกรม GIS ช่วยในการทำวิทยานิพนธ์ เขาจึงมีความสามารถในด้านนี้ ด้วยความที่เห็นว่าวิศวกรสมัยใหม่ นอกจากจะมีความรู้ทางด้านโปรแกรม AutoCAD Civil3D ซึ่งเป็นพื้นฐานในการใช้งานออกแบบถนนแล้ว หากมีความรู้ด้าน GIS ประกอบด้วยจะยิ่งเพิ่มศักยภาพให้กับตนเองมากขึ้น  ผมจึงเริ่มเข้าไปถามเขา อะไรที่ผมไม่รู้ผมก็ถามเขา ไม่อายที่จะบอกให้เขารู้ว่าเราไม่รู้ และเมื่อเราจับทางการใช้โปรแกรมได้ระดับหนึ่ง เราก็สามารถที่จะเรีบยรู้เพื่อต่อยอดต่อไป และคราวนี้ เราก็ไม่ควรที่จะลืมแบ่งปันกลับไปยังรุ่นนี้ ผู้ที่เบิกทางการเรียนรู้ GIS ให้กับผม เพราะเขาทำให้ผมได้เรียนรู้โปรแกรมนี้ง่ายขึ้น ในเวลาอันรวดเร็ว ซึ่งผมต้องขอขอบคุณ นัท กับ ทราย ไว้ ณ ที่นี้ด้วย

         จำไว้ หากคุณทำเป็นรู้ ในสิ่งที่ไม่รู้ แล้วคุณจะไม่รู้ในสิ่งนั้นเลยเลย...